• Eufrasie

Het zusterverbond

Bijgewerkt: 13 jun 2018


‘In je baarmoeder zitten jouw weten, jouw wijsheid en jouw kracht opgeslagen, net als die van al onze voormoeders van het collectieve vrouwenveld.’, las ik vandaag nog in een boek.


De laatste tijd voel ik me dikwijls aangesproken op het feit dat ik vrouw ben en natuurlijk bezit ik daardoor automatisch prachtige eigenschappen. Met mijn baarmoeder komen kwaliteiten als zorgzaamheid, geduld, sportieve ambitie, elegantie en empowerment. Door geboren te worden als vrouw, trad ik toe tot een verbond waartoe al mijn ‘zusters’ behoren en dat mij automatisch een engelenstatus verleent. De hele aarde is van ons, zij is onze moeder die haar vrouwen draagt of zacht te slapen legt. Onterecht? Neen, hoor. Tenslotte kunnen wij iets wat niemand anders kan: leven geven.


Gisteren nog ontmoette ik een buitenstaander. Deze had een adamsappel, dus ik keek wel uit om de codes niet te verklappen, om de grenzen van ons verbond indien nodig met geweld te bewaken. Hij (juist, het is een ‘hij’) wilde me natuurlijk in de val lokken, maar ik zou ‘m wel eens laten zien wie de geduldigste van ons twee was. Als hij krachtig wil zijn, zal hij zelf z’n resources moeten aanboren.


Toen hij speciaal van ver naar hier reed om me te troosten, verachtte ik zijn zwakheid. Dat aandachtig luisteren en interesse tonen was natuurlijk zo fake als iets. Zijn soort is niet in staat gevoelens op eenzelfde niveau te ervaren, laat staan die van mij te begrijpen. En toen hij tijdens ons gesprek liefdevol over zijn kinderen en gezin vertelde, wist ik maar al te goed dat deze façade een loopje nam met de werkelijkheid. Waarschijnlijk was hij net heel bot tegen z’n kinderen. Waarschijnlijk fnuikte hij z’n gevleugelde dochtertjes engelendroom met de nuchtere opmerking ‘engel zijn brengt geen geld in het laatje’.


Kijk, je bent een vrouw of je bent het niet. Simpel.

© 2017 

Created with Wix.com

  • w-facebook
  • w-flickr